آکیتا گلوگاه ZK را به تعهدات چندجمله‌ای منتقل می‌کند

یک تحول تازه در فناوری دانش صفر، تمرکز را از پرسش «کدام zkVM؟» به پرسش «کدام لایه تعهد رمزنگاری؟» منتقل می‌کند. LayerZero در ۹ سپتامبر آکیتا را معرفی کرد؛ طرحی از تعهدات چندجمله‌ای مبتنی بر شبکه‌های مشبکه‌ای که برای سامانه‌های اثبات مقاوم در برابر کوانتوم طراحی شده است. یک روز بعد، a16z crypto نخستین کاربرد مهم آن را توضیح داد: Lattice Jolt، نسخه بازنویسی‌شده‌ای از zkVM جولت که به‌جای تعهد Dory مبتنی بر منحنی‌های بیضوی از آکیتا استفاده می‌کند.

این جایگزینی مهم است، چون تعهد چندجمله‌ای یک افزونه اختیاری نیست. این لایه به ردپای محاسبه متعهد می‌شود و به تأییدکننده اجازه می‌دهد ادعاهای مربوط به آن ردپا را بدون دریافت کل محاسبه بررسی کند. در معماری Jolt، جایگزینی Dory با Akita پایه رمزنگاری را تغییر می‌دهد، اما طراحی کلی zkVM مبتنی بر lookup را حفظ می‌کند.

اعداد اعلام‌شده قابل توجه‌اند. LayerZero می‌گوید آکیتا بسته به کاربرد، اثبات‌هایی حدود ۶۵ تا ۸۰ کیلوبایت تولید می‌کند؛ در حالی که بسیاری از سامانه‌های مقاوم در برابر کوانتوم و مبتنی بر هش، اثبات‌هایی ۲۰۰ کیلوبایت یا بزرگ‌تر دارند. این شرکت همچنین بهبود ۲ تا ۳ برابری زمان اثبات برای Jolt و تقریباً نصف‌شدن مصرف حافظه را گزارش کرده است. گزارش a16z نیز از بیش از دو میلیون چرخه RISC-V در ثانیه برای تولید اثبات فقط با CPU و بیش از ده میلیون چرخه با Metal روی یک MacBook خبر می‌دهد. این اعداد هدف‌های مهندسی مفیدی هستند، اما نتیجه آزمون مستقل نیستند.

مبادله معماری نیز روشن‌تر شده است. آکیتا بر فرض شبکه‌ای Module-SIS تکیه دارد، در حالی که مسیر قبلی Dory از رمزنگاری منحنی‌های بیضوی استفاده می‌کرد. هدف این تغییر، حذف آسیب‌پذیری کوانتومی مرتبط با تعهدات منحنی بیضوی است، بدون آن‌که سامانه الزاماً به اندازه بزرگ‌تر اثبات‌های رایج در رویکردهای مقاوم در برابر کوانتوم و مبتنی بر هش تن دهد.

برای سازندگان ICP، نتیجه عملی این نیست که یک zkVM جدید آماده ورود مستقیم به canister است. نکته مهم‌تر این است که طرح تعهدات به یک انتخاب مستقل در استقرار تبدیل می‌شود. هر سامانه اثباتی که در کنار ICP استفاده شود باید اندازه اثبات، هزینه تأیید، فشار حافظه، مجموعه دستورهای پشتیبانی‌شده، بازتولیدپذیری و فرض امنیتی دقیقِ لایه تعهد را جداگانه بررسی کند. اثبات‌های کوچک‌تر می‌توانند هزینه انتقال و تأیید را کاهش دهند، اما به‌تنهایی ایمنی در محیط تولید را ثابت نمی‌کنند.

یک ملاحظه مهم باقی می‌ماند: ادعاهای منتشرشده درباره عملکرد و امنیت از سوی تیم‌های پروژه ارائه شده‌اند؛ مخزن Jolt هنوز این پیاده‌سازی را آلفا و نامناسب برای استفاده تولیدی می‌داند؛ و اعلامیه a16z می‌گوید نسخه همراهِ دارای ویژگی دانش صفر برای حریم خصوصی هنوز در راه است. بنابراین، انتشار فعلی بهتر است به‌عنوان یک مسیر مهندسی باز و هدفی برای مقایسه عملکرد دیده شود، نه یک پشته حریم خصوصی کامل.