کوانتوم‌نت نشان می‌دهد زیرساخت ZK پساکوانتومی یک مسئله عملیاتی است

تزوس کار پساکوانتومی خود را از اجزای جداگانه پروتکل به یک شبکه آزمایشی در حال اجرا منتقل کرده است. کوانتوم‌نت که در ۲۴ سپتامبر معرفی شد، کلیدهای مدیریتی و اجماع پساکوانتومی، تجمیع عملیات اجماع و دسترس‌پذیری داده را در یک شبکه آزمایشی گرد هم می‌آورد.

تغییر مرتبط با ZK، جایگزینی تجمیع BLS در شبکه اصلی با سامانه‌ای مبتنی بر تجمیع STARK پساکوانتومی است که پروژه LeanEthereum توسعه داده است. به این ترتیب، نیاز به تجمیع عملیات اجماع حفظ می‌شود، اما شبکه از امضاهای مبتنی بر جفت‌سازی فاصله می‌گیرد. کوانتوم‌نت همچنین لایه فعلی دسترس‌پذیری داده مبتنی بر KZG را با ZODA، طرحی بر پایه هش و کدگذاری پاک‌شدگی، جایگزین می‌کند.

این ترکیب، پرسش مهندسی را تغییر می‌دهد. سامانه پساکوانتومی فقط یک بلاک‌چین آشنا با الگوریتم امضای متفاوت نیست. کوانتوم‌نت برای کلیدهای مدیریتی tz5 از ML-DSA-44 استفاده می‌کند، در حالی که کلیدهای اجماع tz6 بر XMSS، یک طرح امضای هش‌محور و حالت‌مند، متکی هستند. این جداسازی به این دلیل است که ML-DSA ویژگی‌های لازم برای مجوزدهی عملیات کاربران را فراهم می‌کند، اما مسیر اجماع همچنان به روشی برای تجمیع کارآمد امضاها نیاز دارد.

پیامد عملی مهم است: کلیدهای XMSS بودجه محدودی برای تولید امضا دارند. آموزش کوانتوم‌نت کلید را برای ۱۳۱٬۰۷۱ امضا، یعنی تقریباً سه روز بیکینگ، اندازه‌گذاری می‌کند و چرخش کلید در حال حاضر دستی است. Octez هنوز هنگام نزدیک شدن به پایان این بودجه به اپراتورها هشدار نمی‌دهد. این یک ملاحظه غیرمسدودکننده اما مهم است: کوانتوم‌نت زیرساخت تولیدی نیست و نسخه نخست آن عمداً گردش‌کارهای ناتمام مدیریت کلید را آشکار می‌کند.

مسیری که خود تزوس برای تجمیع امضاهای پساکوانتومی ثبت کرده، نشان می‌دهد چرا این مسئله هنوز حل‌شده نیست. این کار صراحتاً آزمایشی است و یکپارچه‌سازی XMSS، LeanMultisig، رابط‌های جدید پروتکل، هزینه گس و اعتبارسنجی شبکه آزمایشی را دنبال می‌کند. بنابراین سامانه اثبات را نمی‌توان جدا از محدودیت‌های سریال‌سازی، عملیات اجماع و رویه‌های اپراتوری ارزیابی کرد.

برای سازندگان ICP و دیگر پروژه‌های ZK، نتیجه مفید یک فهرست آزمون است، نه این ادعا که باید کوانتوم‌نت را آماده کپی‌کردن دانست. وقتی یک primitive اثبات یا امضا حالت‌مند است، ظرفیت باقی‌مانده را به‌عنوان یک شاخص درجه‌یک نمایش دهید. پیش از سنجش توان عملیاتی، چرخش و بازیابی کلید را آزمایش کنید. هزینه تجمیع را در مرز پروتکل اندازه بگیرید؛ از جمله اندازه پیام، زمان اعتبارسنجی و رفتار هنگام خطا. در نهایت، شبکه‌های آزمایشی را قابل دورریختن نگه دارید: نگه‌داران کوانتوم‌نت صراحتاً هشدار داده‌اند که نسخه‌های آینده ممکن است با زنجیره‌ای تازه آغاز شوند و نباید انتظار حفظ موجودی یا تاریخچه را داشت.

بنابراین اهمیت کوانتوم‌نت بیشتر از آنکه در ارائه یک طراحی پساکوانتومی نهایی باشد، در تبدیل آن به یک آزمایش زنده یکپارچه‌سازی است. این شبکه تجمیع شبیه ZK، مهاجرت رمزنگاری، دسترس‌پذیری داده و ایمنی اپراتور را در یک محیط آزمایشی مشترک قرار می‌دهد؛ همان جایی که فرض‌های پنهان آشکار می‌شوند. همچنین باید صریح بود که کوانتوم‌نت یک شبکه آزمایشی است، نه شبکه تولیدی؛ در نسخه فعلی، چرخش کلیدهای XMSS دستی است و Octez هنوز درباره کاهش بودجه امضا هشدار نمی‌دهد.