آکیتا امنیت پساکوانتومی را به لایه تعهد چندجمله‌ای می‌آورد

LayerZero در ۹ سپتامبر آکیتا را به‌عنوان یک طرح تعهد چندجمله‌ای مبتنی بر شبکه‌های پیمانه‌ای معرفی کرد؛ طرحی که برای افزودن امنیت پساکوانتومی به سامانه‌های اثبات دانش صفر طراحی شده است. لایه تعهد جایی است که اثبات‌گر پیش از ارائه ارزیابی‌های منتخب به راستی‌آزما، خود را به داده‌های محاسبه متعهد می‌کند. بنابراین تغییر این لایه می‌تواند اندازه اثبات، هزینه تولید، مصرف حافظه، فرض‌های راه‌اندازی و سازگاری اجزای مختلف را تحت تأثیر قرار دهد.

مخزن آکیتا این طرح را ماژولار، پساکوانتومی و مبتنی بر راه‌اندازی شفاف توصیف می‌کند. این ترکیب برای سازندگان اهمیت عملی دارد، زیرا هم کاهش وابستگی به فرض‌های رمزنگاری آسیب‌پذیر در برابر حملات کوانتومی را هدف می‌گیرد و هم برای مؤلفه تعهد، به مراسم راه‌اندازی مورد اعتماد نیاز ندارد.

LayerZero می‌گوید آکیتا اثبات‌هایی با اندازه ۶۵ تا ۸۰ کیلوبایت تولید می‌کند؛ در حالی که سامانه‌های پساکوانتومی مبتنی بر هش که این شرکت با آن‌ها مقایسه کرده، معمولاً ۲۰۰ کیلوبایت یا بیشتر هستند. همچنین این شرکت سرعت تولید اثبات را نسبت به پیاده‌سازی فعلی Jolt دو تا سه برابر و مصرف حافظه را تقریباً نصف اعلام می‌کند. این ارقام ادعاهای اعلامیه هستند و نه بنچمارک مستقل؛ تیم‌ها باید آن‌ها را با مدارها، سخت‌افزار، انتخاب‌های میدانی و محیط راستی‌آزمایی خود بازتولید کنند.

نخستین ادغام اعلام‌شده مربوط به Jolt، یعنی zkVM مرتبط با بلاک‌چین Zero، است. نکته معماری مهم‌تر از نام‌گذاری آن است: آکیتا به‌عنوان یک primitive مستقل ارائه شده و کد Jolt نیز در حال حاضر عضو workspace جداگانه‌ای با نام jolt-akita دارد و crateهای آکیتا را از مخزن LayerZero دریافت می‌کند. در نتیجه، طرح تعهد به یک مرز وابستگی مشخص تبدیل می‌شود که می‌توان آن را جداگانه بررسی، نسخه‌بندی و آزمایش کرد.

اما وضعیت ادغام باید دقیق بیان شود. LayerZero این استقرار را نخستین استقرار موردنظر معرفی می‌کند، در حالی که JoltBook فعلاً می‌گوید Jolt از Dory به‌عنوان طرح تعهد چندجمله‌ای استفاده می‌کند. شواهد از عبارت «ادغام اعلام‌شده و در حال توسعه» پشتیبانی می‌کنند، نه این‌که آکیتا همین حالا پیش‌فرض تولیدی Jolt باشد.

برای سازندگان ICP و دیگر zkVMها، نتیجه این است که رابط تعهد را باید یک سطح مهاجرت مستقل و مهم دانست. ادعای پساکوانتومی به‌تنهایی کافی نیست: اتصال transcript، قالب‌های سریال‌سازی، سازگاری نسخه‌های اثبات، فرض‌های راه‌اندازی، پیاده‌سازی راستی‌آزما و بنچمارک‌های بازتولیدپذیر باید بررسی شوند. آکیتا این چک‌لیست را برجسته می‌کند، چون گذار پساکوانتومی را در یک PCS ماژولار قرار می‌دهد، نه در قالب جایگزینی کامل یک zkVM.