نسخه ۰٫۶۶ ICP به کَنسترها خط زمانی قابل‌تأیید و خودبازرسی امن می‌دهد

آخرین به‌روزرسانی مشخصات رابط Internet Computer از نظر ظاهری کوچک است، اما از نظر معماری اهمیت دارد. نسخه ۰٫۶۶٫۰ که تاریخ آن ۱۷ اوت است، دو مسیر دارای گواهی به درخت حالت اضافه می‌کند: یکی برای زمان ایجاد کَنستر و دیگری برای آخرین استقرار کد یا بارگذاری اسنپ‌شات. این نسخه همچنین اجازه می‌دهد کوئری‌های ترکیبی چهار متد کوئری کَنستر مدیریت را فراخوانی کنند: canister_status، canister_metrics، fetch_canister_logs و list_canisters.

نتیجه، شکل تازه‌ای از خودبازرسی درون‌زنجیره‌ای است. یک کَنستر اکنون می‌تواند اطلاعات چرخه‌عمر خود یا کَنسترهای دیگر را از حالت دارای گواهی دریافت کند؛ در همین حال، یک کوئری ترکیبی می‌تواند داده‌های عملیاتی مجاز را از کَنستر مدیریت جمع‌آوری کند، بدون آنکه هر بار برای ساخت داشبورد به یک فراخوانی update نیاز باشد.

مسیرهای زمانی برای سامانه‌های استقرار اهمیت ویژه‌ای دارند. زمان ایجاد، مرجعی تغییرناپذیر برای آغاز وجود یک کَنستر فراهم می‌کند. زمان آخرین نصب نشان می‌دهد کد چه زمانی آخرین بار مستقر شده یا اسنپ‌شاتی روی آن بارگذاری شده است. چون هر دو مقدار از درخت حالت دارای گواهی ارائه می‌شوند، کلاینت‌ها می‌توانند بررسی کنند که داده از حالت زیرشبکه آمده است، نه اینکه صرفاً یک پاسخ تأییدنشده را معتبر فرض کنند.

این قابلیت مسیرهای عملی تازه‌ای برای ابزارهای بومی کَنستر باز می‌کند. یک رجیستری می‌تواند نمونه‌های تازه‌ساخته‌شده را از نمونه‌های قدیمی جدا کند. رابط حاکمیتی می‌تواند نشان دهد که آیا کَنستر پس از تصویب یک پیشنهاد تغییر کرده است یا نه. یک کَنستر عملیاتی می‌تواند بارگذاری اسنپ‌شات یا استقرار جدید را تشخیص دهد و فرایند بازبینی را آغاز کند. این‌ها امکانات تضمین‌شده توسط متن انتشار نیستند، بلکه سناریوهای طراحی‌اند؛ بااین‌حال، مسیرهای جدید ابهام مهمی را کاهش می‌دهند: کَنستر چه زمانی ساخته شده و کد آن چه زمانی آخرین بار تغییر کرده است.

نیمه دوم نسخه ۰٫۶۶ به کوئری‌های ترکیبی مربوط است. مستندات ICP کوئری ترکیبی را متدی می‌دانند که می‌تواند متدهای query دیگر را روی کَنسترهای همان زیرشبکه فراخوانی کند. این قابلیت برای تجمیع سریع داده طراحی شده، اما محدودیت‌های خود را حفظ می‌کند: از مرز زیرشبکه عبور نمی‌کند و همان مدل اجرایی فراخوانی update را ندارد.

قواعد رابط جدید دامنه داده‌هایی را که یک کوئری ترکیبی می‌تواند از کَنستر مدیریت درخواست کند، گسترش می‌دهند. متدهای مجاز وضعیت، متریک‌ها، لاگ‌ها و فهرست کَنسترها را پوشش می‌دهند. اهمیت این موضوع در آن است که نماهای عملیاتی می‌توانند به لایه کاربرد نزدیک‌تر ساخته شوند. برای نمونه، یک کَنستر پایش می‌تواند وضعیت برنامه را با داده‌های منتخب پلتفرم ترکیب کند و یک پاسخ واحد به فرانت‌اند بدهد.

بااین‌حال، مرز امنیتی مهمی باقی می‌ماند. مشخصات می‌گوید این فراخوانی‌ها بر اساس حالت زیرشبکه میزبان کَنستر فراخواننده ارزیابی می‌شوند و همان کنترل دسترسی کوئری متناظر کاربر را دارند؛ در اینجا خود کَنستر فراخواننده نقش caller را دارد. سایر متدهای کَنستر مدیریت همچنان رد می‌شوند. بنابراین توسعه‌دهندگان نباید این تغییر را دسترسی مدیریتی نامحدود تلقی کنند.

مدل عملکرد نیز نیازمند دقت است. کوئری‌های ترکیبی در مسیر کوئری از اجماع عبور نمی‌کنند، پس برای خواندن سریع مناسب‌اند؛ اما نباید با updateهای تکثیرشده اشتباه گرفته شوند. برنامه‌هایی که به تغییر حالت یا تضمین اجرایی قوی‌تر نیاز دارند، همچنان باید از update و تأخیر مربوط به آن استفاده کنند.

مستندات عمومی، تغییرات رابط نسخه ۰٫۶۶٫۰ را ثبت می‌کنند، اما زمان‌بندی جداگانه استقرار آن روی همه زیرشبکه‌ها یا سیاست پیش‌فرض برای پذیرش این قابلیت‌ها را مشخص نمی‌کنند. سازندگان باید پیش از وابسته‌کردن محصول به این مسیرها، رابط و رفتار آن را در محیط هدف خود بررسی کنند.

جهت‌گیری کلی روشن است: ICP دسترسی نرم‌افزارهای مستقر روی شبکه به داده‌های چرخه‌عمر و عملیات را بیشتر می‌کند. این تغییر کَنسترها را به مدیران نامحدود تبدیل نمی‌کند؛ بلکه دیدی محدود، دارای گواهی و مبتنی بر query از پلتفرم در اختیارشان می‌گذارد—به‌اندازه‌ای که سامانه‌های پاسخ‌گوتر برای استقرار، حاکمیت و پایش ساخته شوند، بدون آنکه همه تصمیم‌های عملیاتی به خارج از زنجیره منتقل شوند.